Układ pokarmowy i wydalniczy
Ryby posiadają układ pokarmowy typowy dla wszystkich kręgowców. Są najczęściej drapieżnikami, niektóre gatunki zjadają plankton lub rośliny. Zęby płaszczek są tępe i służą do miażdżenia muszli. Rekiny posiadają kilka rzędów zębów. Nowe wyrastają od wewnętrznej krawędzi szczęk i przesuwają się na zewnątrz, zastępując stare. Zęby ryb kostnych są stożkowate i rozmieszone na kościach szczęk i podniebienia. Drapieżniki mają większe i mocniejsze zęby, w odróżnieniu od niektórych ryb, których delikatne ząbki na podniebieniu stanowią sito odcedzające plankton. Ryby kostne posiadają najczęściej pęcherz pławny, który jest wypełniony gazem. Czasami jest on połączony z przełykiem, wiele gatunków jednak nie posiada takiego połączenia. Funkcją pęcherza pławnego jest regulowanie głębokości zanurzenia, zdarza się też, iż pełni on funkcję oddechową lub spełnia rolę rezonatora głosowego i uczestniczy w słyszeniu. Układ wydalniczy ryb składa się z prostych nerek, moczowodów i pęcherza moczowego. Czasem trochę produktów metabolizmu wydalana jest przez skrzela. Rybom morskim grozi odwodnienie, a słodkowodnym zbytnie napęcznienie, gdyż woda przenika w drodze osmozy do ich ciała, bądź z niego uchodzi. Ryby różnie radzą sobie z tym problemem. Chrzęstnie i niektóre kostne posiadają we krwi substancje osmotycznie czynne, np. mocznik. Kostne żyjące w morzach piją wodę, a sól wydalają przez skrzela. Ryby słodkowodne usuwają nadmiar wody z moczem i pobierają jony przez skrzela.