Układ nerwowy
Centralny układ nerwowy ryb zachowuje wiele pierwotnych cech. Ich mózg jest niewielki, czasem stanowi jedynie jedną tysięczną masy ciała zwierzęcia. Wszystkie części mózgowia są ułożone liniowo, a stopień ich rozwoju zależy głównie od dominujących zmysłów. Istnieją dwa typy mózgów ryb. Ryby chrzęstne posługujące się węchem posiadają rozwinięte węchomózgowie i nieduże śródmózgowie, a ich kresomózgowie podzielone jest na dwie niewielkie półkule, z których odchodzą spore opuszki węchowe. Drapieżne i planktonożerne ryby kostne, których dominującym zmysłem jest wzrok, posiadają większe śródmózgowie i kresomózgowie. Mają one jednak mniejsze opuszki węchowe. Kresomózgowie ryb charakteryzuje występowanie prymitywnych ośrodków kojarzeniowych i pierwotnych form kory nerwowej. Powierzchnia móżdżku, pokrytego korą móżdżku, jest rozwinięta u ryb przejawiających aktywność ruchową. Zwierzęta te posiadają również dość duży rdzeń przedłużony, który wiąże się z czuciem skórnym. Ryby posiadają dobre zmysły węchu i smaku. Ich oczy są przystosowane do widzenia w wodzie, gdyż są krótkowzroczne a ich soczewka jest prawie kulista. Gatunki, które nie używają wzroku, na przykład żyjące w głębinach lub jaskiniach, mają oczy częściowo lub całkiem zredukowane. Dobrze rozwinięty zmysł słuchu cechuje na przykład sumy czy karpie. Ryby posiadają również linię naboczną, której zadaniem jest odbieranie zmian ciśnienia.